آنگاه نزد نوح عليه السّلام آمده گفتند : يا رسول اللّه ما فانى و خوار شديم و غير از عده‌اى قليل كسى باقى نمانده و اين درخت خرماها بارور شده‌اند . نوح عليه السّلام خداى خود را خوانده تضرع و زارى كرد و گفت : از شيعيان من جز عدهء قليلى باقى نمانده و من ميترسم كه بدون راه نجاتى بسوى آنان مراجعت نمايم . خطاب رسيد : كشتى را طبق دستور و وحى ما بساز و شاخه‌هاى درخت خرماى اول را در پهناى كشتى به كار ببر و شاخه‌هاى درخت خرماى دوم را در اطراف آن و شاخه‌هاى درخت خرماى سوم را به سقفهاى آن به كار ببر . روايت شده كه قوم نوح به آن حضرت و شيعيانش كه هسته خرما كاشته بودند ميگذشتند و ميخنديدند و ميگفتند : نوح عليه السّلام نشسته است ، موقعى كه درخت خرما را قطع ميكرد و مىتراشيد به آن حضرت عبور ميكردند و ميخنديدند و ميگفتند : نوح نجّار است ، وقتى كه كشتى را ساخت ميگفتند : ناخدا در كشتى صحرائى جلوس كرده است . روايت شده كه آن حضرت كشتى را در مدت دو دور كه هشتاد سال باشد ساخت ، طول آن كشتى هزار و دويست ذراع و عرض آن صد ذراع و ارتفاع آن هشتاد ذراع بوده و مكان ساختن كشتى در مسجد كوفه بوده است . خداى تعالى بنوح وحى كرد كه از قوم تو غير از آنهائى كه ايمان آورده‌اند كسى به تو ايمان نخواهد آورد . در اين موقع بود كه نوح عليه السّلام به آنها نفرين كرد و گفت : پروردگارا ديّارى از كافرين را